HOME

4. Waarom moest jezus sterven aan het kruis ?

1. God kon niet aan Zijn rechtspraak voorbijgaan.

God is:

“ God is een rechtvaardig Rechter” (Psalm 7:12)

“de Rechter van de ganse aarde” (Genesis 18:25; Richteren 11:27)

“Eén is Wetgever en Rechter” (Jacobus 4:12)

God is een rechtvaardig Rechter. Hij is de Opperrechter en Wetgever. Tienduizenden tienduizend tallen van engelen zijn er rond Zijn troon. We hebben Gods verdict als Rechter reeds gehoord. Niemand is rechtvaardig. De wet zegt: “een leven voor een leven, oog om oog en tand om tand.” Dat is de eis van de wet. God kan niet omheen Zijn rechtspraak. Hij heeft Zijn Woord gesproken, een Woord dat niet verbroken kan worden. En God is geen mens dat Hij zou liegen of niet doen wat Hij zegt. God verandert niet, Hij blijft steeds dezelfde. Het Koninkrijk der hemelen functioneert volgens de door Hem bepaalde wetten en instellingen.

God ziet geen zonden door de vingers. Hij kijkt niet naar wat voor ogen is. Er is geen aanzien des persoons bij God (Romeinen 2:11; Efeziërs 6:9; Kolossenzen 3:25). Hij houdt er geen vriendjespolitiek op na, bij Hem is iedereen gelijk voor de wet en die wet zegt:

“De ziel die zondigt die zal sterven.”

Gelijk door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben (Romeinen 5:12 NBG)

De mens is in opstand gekomen tegen God. Daarvoor was er ook reeds een opstand geweest van engelen onder leiding van Lucifer. Ook deze afvallige engelen zijn uit Gods tegenwoordigheid verdreven en wacht het oordeel om voor eeuwig in de hel te verblijven. Hetzelfde zal gebeuren met elk mens die Gods reddingsplan naast zich neerlegt. God kan niet anders, want dat is de wet. Hij ontfermt Zich niet over engelen, maar wel over de mens (Hebreeën 2:16).

Voor de mens heeft God een verlossing- en reddingsplan.

Veronderstel dat er een rechter was met een geweldige reputatie van rechtvaardigheid en zijn eigen zoon zou voor hem geleid worden, omdat hij iets misdaan had. Zijn hart zou naar zijn zoon uitgaan, maar de bewijzen waren overduidelijk .... hij was schuldig .... hij moest zijn zoon schuldig verklaren en straffen.

Hoe kon de rechter zijn liefde en rechtvaardigheid tevreden stellen ?
Hij deed een rechtspraak en legde zijn zoon een geldboete op die hij zelf betaalde.

In Christus heeft God hetzelfde gedaan. Hij had de mens (de zondaar niet de zonde) zo lief dat Hij bereid was om Zijn Eniggeboren Zoon naar de aarde te sturen om daar mens te worden (Johannes 3:16). De mens Jezus nam de zonde van elk mens op Zich. Jezus Christus betaalde de schuld voor de zondige en opstandige natuur van elk mens.

Dat alles is het werk van God. Hij heeft ons door Christus met Zichzelf verzoend en ons bij dat verzoeningswerk ingezet. God heeft dus in Christus de wereld met Zichzelf verzoend zonder de zonden van de mensen in rekening te brengen. ( 2 Korintiërs 5:19 GNB )

Dus, zoals door die ene overtreding van Adam alle mensen werden veroordeeld, worden door die ene goede daad van Christus alle mensen vrijgesproken, zodat zij kunnen leven. (Romeinen 5: 18 HB)

2. God heeft in een oplossing voorzien.

En nagenoeg alles wordt volgens de wet met bloed gereinigd, en zonder bloedstorting geschiedt er geen vergeving. ( Hebreeën 9:22 NBG)

De mens was op weg om voor eeuwig gescheiden te zijn van God, op weg naar de hel. God in Zijn liefde, liet aan de mens zien dat er een uitweg was. Een Goddelijke wet zegt dat de ziel, het leven in het bloed zit. En dat het bloed verzoening bewerkt door middel van de ziel die er in zit. Met andere woorden, het leven van een mens zit in zijn bloed. Als dat bloed vergoten wordt, dan is dat hetzelfde alsof hij zijn leven geeft. Iemand die leegbloedt gaat uiteindelijk dood. Zijn leven zit in zijn bloed.

God heeft het bloed gegeven om op het altaar verzoening te doen.

Want de ziel van het vlees zit in het bloed en Ik heb u het bloed gegeven om op het altaar te sprenkelen als verzoening voor uw zielen; het is het bloed dat voor de ziel verzoening doet. (Leviticus 17:11 HB)

Moet de mens dan zelf op het altaar zijn bloed uitstorten ? Neen dat kan hij niet, want dan is hij dood. God had in een tijdelijke oplossing voorzien, door het offeren van dierlijke offers. Maar dit dierlijk bloed bedekte de zonden enkel, het nam de zonden niet weg. De mens bleef van natuur een zondaar.

Want het is onmogelijk, dat het bloed van stieren of bokken zonden zou wegnemen. (Hebreeën 11:4 NBG)

De mens kon ook zijn bloed niet geven, want zijn bloed als zondaar was zondig. Zijn leven zit in zijn bloed. Er moest uiteindelijk een volmaakt menselijk offer gebracht worden. Doch geen enkel mens was in staat een volmaakt offer te brengen, vanwege die zondige natuur. Een volmaakt mens Adam had gezondigd. Daarom is God Zelf in Christus naar de aarde gekomen en heeft een menselijk lichaam aangenomen. Daarom zegt Jezus bij Zijn komst in deze wereld:

Slachtoffer en offergave hebt Gij niet gewild, maar Gij hebt Mij een lichaam bereid ; in brandoffers en zondoffers hebt Gij geen welbehagen gehad. Toen zeide Ik: zie, hier ben Ik (in de boekrol staat van Mij geschreven) om uw wil, o God, te doen.... Krachtens die wil zijn wij EENS VOOR ALTIJD geheiligd door het offer van het lichaam van Jezus Christus . ( Hebreeën 11:5 -10 NBG)

Jezus was het volmaakte menselijke Lam. Hij was het Lam waarin God voorzien had. Johannes de Doper kreeg deze Goddelijke openbaring toen hij Jezus zag die naar hem toekwam om gedoopt te worden in de Jordaan.

Zie, het lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt. (Johannes 1:29 NBG)

Al direct na de zondeval had God de mens Zijn Woord gegeven, dat Hij voor een Verlosser zou zorgen (Genesis 3:15). Het volmaakte Woord van God is vlees geworden, heeft vlees op Zich genomen en heeft onder de mensen gewoond (Johannes 1:14).

Omdat wij mensen van vlees en bloed zijn, is Hij ook een mens van vlees en bloed geworden; want alleen als mens kon Hij sterven en zo de duivel, die de macht over de dood had, machteloos maken. ( Hebreeën 2:14 HB )

Opnieuw was er een volmaakt mens op aarde die door de duivel op alle mogelijke wijze verzocht is, maar die nooit gezondigd heeft. Zijn Naam is Jezus Christus. Jezus begrijpt onze strijd met de zonde.

Jezus, de Zoon van God, is onze grote Hogepriester, Die naar de hemel gegaan is om ons te helpen; deze Hogepriester begrijpt onze zwakheden, omdat Hij dezelfde verleidingen heeft gekend als wij; maar Hij heeft er geen ogenblik aan toegegeven. Hij heeft nooit gezondigd. Laten wij daarom vrijmoedig naar de troon van God gaan om van Hem genade te ontvangen; om hulp te krijgen, juist in die ogenblikken dat wij het moeilijk hebben. (Hebreeën 4:14 -16 HB)

Kom laten we vrijmoedig, zonder angst, tot de troon van God naderen om hulp te vragen. Alleen Jezus en Jezus alleen, was in staat dit volmaakte, ultieme offer te brengen. En Hij heeft het gebracht ! Alvorens Hij Zichzelf offert aan het kruis getuigde Jezus Zelf van Zijn bloed.

Want dit is het bloed van mijn verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden. ( Matteüs 26:28 NBG)

Aan het kruis riep Hij het dan ook uit: “HET IS VOLBRACHT!” (Johannes 19:30)

SCHULD VOLLEDIG BETAALD!

U was dood door uw ongehoorzaamheid aan God en de macht van de zonde leefde nog in u. Maar nu heeft heeft Hij u samen met Christus levend gemaakt en al uw overtredingen vergeven. Hij heeft ons strafblad dat tegen ons getuigde - de lijst met regels waaraan we ons niet hebben gehouden - verscheurd. Dat bewijs heeft Hij vernietigd door het aan het kruis te slaan. Op die manier ontnam God de duivel en zijn trawanten volledig hun macht. Hij heeft hen in het openbaar te kijk gezet en daarmee laten zien dat zij door het kruis van Christus overwonnen en veslagen zijn. ( Kolossenzen 2:13 -15 HB )

God heeft al onze overtredingen vergeven. Hoe is dit kunnen gebeuren ? Het bewijsstuk van onze zonde is VERNIETIGD doordat Jezus het aan het kruis nagelde en Zijn bloed ervoor uitstortte.

Jezus stierf in onze plaats, Hij heeft onze zonde op Zich genomen. Hij onderging de straf voor onze zonde. De macht van de zonde is in ons leven verbroken. De duivel heeft geen macht meer over ons. Hij is verslagen.

De profetie van Jesaja

Ongeveer 700 jaar vóór Christus geboorte zag de profeet Jesaja welk offer Jezus Christus aan het kruis zou brengen:

Maar ach, wat zijn er weinig die het geloven! Wie zal luisteren? Aan wie zal God Zijn reddende macht openbaren? In Gods ogen was Hij een groene scheut, die groeide aan een wortel in droge en onvruchtbare grond. Maar in onze ogen had Hij niets aantrekkelijks. Niets dat maakte dat wij Hem graag wilden en aanvaarden. Wij verafschuwden en verachtten Hem, een man van zorgen, vertrouwd met het bitterste verdriet. Wij keerden Hem de rug toe en keken de andere kant op als Hij langs kwam. Hij werd veracht en dat deed ons niets. Maar het was ons leed dat Hij droeg, ons lijden drukte Hem neer. Wij dachten dat Zijn lijden een straf van God was voor Zijn eigen zonden. Maar Hij werd doorstoken en verbrijzeld terwille van onze zonden. Hij werd geslagen en daardoor werden wij genezen! Wij zijn het, die als schapen afdwaalden! Wij verlieten Gods paden en gingen onze eigen weg. Desondanks legde God de schuld en zonden van ons allen op Hem! Hij werd in een hoek gedreven en mishandeld, maar zei geen woord. Hij werd als een lam naar de slachtbank geleid; zoals een schaap onder het scheren geen geluid maakt, stond ook Hij zwijgend voor degenen die Hem veroordeelden. (Jesaja 53:1 -7 HB)

Het waren onze zonden en overtredingen die Jezus aan het kruis brachten. Zelf had Hij nooit gezondigd. Er vond een uitwisseling plaats. Hij droeg onze straf en wij kregen Zijn vrede. Hij nam onze zondige “ik” gerichtte natuur op Zich en Hij gaf ons Zijn rechtvaardige “Goddelijke” natuur. Hij kreeg onze ziekten en wij Zijn gezondheid. Hij werd arm voor ons, opdat wij rijk zouden worden (2 Korintiërs 8:9). Hij nam de vloek op Zich en wij ontvingen Gods zegen (Galaten 3:13-14).

  Het ZONDEPROBLEEM is opgelost.

Onze zondige natuur hoeft niet langer een probleem te zijn om tot God te komen. God heeft de menselijke zondige natuur reeds veroordeeld in de Zoon des mensen.

Er is afgerekend met de geestelijke dood van de mens. Wij hoeven niet langer gescheiden te zijn van God. Toen Jezus onze zonde op Zich genomen had, kon God niet anders dan Zich verwijderen van Jezus. Zonde brengt scheiding. Aan het kruis riep Jezus het uit:

Eli, Eli, lama sabachtani? Dat is: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? (Mattheüs 27:46 NBG)

De mens hoeft niet langer meer gescheiden te worden van God. Jezus - de Zoon des mensen - heeft deze scheiding ondergaan toen Hij onze zonde op Zich nam. Tegen ieder die Zijn offer aanvaardt, zegt God:

Ik zal altijd voor u zorgen; Ik zal u nooit in de steek laten. (Hebreeën 13:5 HB)

Vervolg: Gods liefde voor de mens...